محتوای اجزاء ارتباط نزدیکی با محتوای اکسیژن در فولاد دارد. هرچه میزان اکسیژن بیشتر باشد، آخال ها بیشتر و عمر مفید آن کوتاه تر می شود.
هرچه اندازه ذرات و توزیع نابرابر آخال ها و کاربیدها بزرگتر باشد، عمر مفید آنها کوتاهتر خواهد بود. اندازه و توزیع آنها ارتباط نزدیکی با فرآیند ذوب و کیفیت ذوب مورد استفاده دارد. فرآیندهای اصلی برای تولید فولاد بلبرینگ عبارتند از ریخته گری پیوسته و ذوب کوره الکتریکی به علاوه ذوب مجدد الکتروسرباره. برای بهبود کیفیت فولاد بلبرینگ از تعداد کمی فرآیندهای خود مصرفی با خلاء مضاعف یا خلاء چندگانه استفاده می شود.
کیفیت ذوب فولاد بلبرینگ باید بسیار بالا باشد و محتوای گوگرد، فسفر، هیدروژن و غیره و همچنین کمیت، اندازه و توزیع اجزاء غیرفلزی و کاربیدها باید به شدت کنترل شود. از آنجایی که کمیت، اندازه و توزیع آخال های غیرفلزی و کاربیدها تأثیر زیادی بر طول عمر فولاد بلبرینگ دارد، خرابی یاتاقان ها اغلب به دلیل انتشار میکروترک ها در اطراف آخال های بزرگ یا کاربیدها ایجاد می شود.
