نمرات جهانی مواد آلیاژی مبتنی بر نیکل

آلیاژهای مبتنی بر نیکلنوعی از مواد آلیاژی هستند که عمدتاً از نیکل تشکیل شده است. معمولاً حاوی عناصر دیگری مانند آهن، کروم، تیتانیوم، آلومینیوم و غیره است تا خواص مکانیکی، مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر دمای بالا را افزایش دهد. آلیاژهای مبتنی بر نیکل همچنان استحکام، مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت در برابر دمای بالا، مقاومت در برابر اکسیداسیون و مقاومت در برابر سایش را در دماهای بین 650 تا 1000 درجه از خود نشان می‌دهند که باعث می‌شود در زمینه‌هایی مانند هوافضا، مهندسی شیمی، نفت، انرژی، کشتی‌سازی و صنعت هسته ای آلیاژهای مبتنی بر نیکل نیز قابلیت ماشینکاری خوبی دارند و می‌توانند در اشکال و اندازه‌های مختلف قطعات از طریق فرآیندهایی مانند آهنگری، عملیات حرارتی، تغییر شکل سرد، جوشکاری و غیره تولید شوند.
ترکیب و خواص آلیاژهای مبتنی بر نیکل
سه دلیل اصلی وجود دارد که چرا آلیاژهای با دمای بالا مبتنی بر نیکل به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند. اولا، آلیاژهای مبتنی بر نیکل می توانند عناصر آلیاژی بیشتری را حل کرده و ساختاری پایدار را حفظ کنند. ثانیاً، در مقایسه با آلیاژهای مبتنی بر آهن و کبالت با دمای بالا، آلیاژهای مبتنی بر نیکل می‌توانند ترکیبات بین‌فلزی A3B مرتب شده منسجمی را تشکیل دهند. قدرت دمای بالا به طور مشابه، آلیاژهای مبتنی بر نیکل حاوی کروم هستند که باعث می شود نسبت به آلیاژهای با دمای بالا بر پایه آهن در برابر اکسیداسیون و خوردگی گاز مقاومت بیشتری داشته باشند.
آلیاژهای مبتنی بر نیکل حاوی عناصر مختلفی هستند که در میان آنها کروم عمدتاً در مقاومت در برابر اکسیداسیون و خوردگی نقش دارد، در حالی که عناصر دیگر عمدتاً برای تقویت آلیاژها استفاده می شوند. با توجه به روش های تقویت، می توان آن را به سه دسته تقسیم کرد: عناصر تقویت کننده محلول جامد، مانند تنگستن، مولیبدن، کبالت، کروم، وانادیم و غیره. عناصر تقویت کننده بارش مانند آلومینیوم، تیتانیوم، نیوبیم و تانتالیم. عناصر تقویت کننده مرز دانه مانند بور، زیرکونیوم، منیزیم و عناصر خاکی کمیاب.

نمرات موجود: