1. منگنز (Mn)
در فرآیند فولادسازی، منگنز یک اکسید زدا و گوگرد زدایی خوب است. به طور کلی، فولاد حاوی {{0}}.30-0.50 درصد منگنز است. هنگامی که بیش از 0.70 درصد فولاد کربن اضافه شود، به آن "فولاد منگنزی" می گویند. در مقایسه با فولاد معمولی، نه تنها چقرمگی کافی، بلکه استحکام و سختی بالاتری نیز دارد. این می تواند سختی پذیری فولاد را بهبود بخشد و کارایی گرم فولاد را بهبود بخشد. به عنوان مثال، نقطه تسلیم فولاد 16Mn 40 درصد بالاتر از فولاد A3 است. فولاد حاوی 11-14 درصد منگنز دارای مقاومت سایشی بسیار بالایی است که برای سطل بیل مکانیکی، آستر آسیاب گلوله ای و غیره استفاده می شود. افزایش محتوای منگنز باعث تضعیف مقاومت به خوردگی فولاد و کاهش عملکرد جوش می شود.
2. گوگرد (S)
گوگرد نیز در شرایط عادی یک عنصر مضر است. باعث ایجاد شکنندگی گرم از فولاد می شود، شکل پذیری و چقرمگی فولاد را کاهش می دهد و باعث ایجاد ترک در هنگام آهنگری و نورد می شود. گوگرد همچنین برای عملکرد جوش بد است و مقاومت در برابر خوردگی را کاهش می دهد. بنابراین، محتوای گوگرد معمولاً کمتر از {{0}} است.055 درصد و فولاد با کیفیت بالا کمتر از 0.040 درصد است. افزودن 0.{5}}.20 درصد گوگرد به فولاد می تواند ماشین کاری را بهبود بخشد که معمولاً به آن فولاد برش آزاد می گویند.




